Son on gündür bazı sebeplerden dolayı bloğuma ilgisiz kalmış durumdayım. İstatistikler sıfıra doğru ilerlerken içimde en ufak bir endişe bile yok nedense. Bir ay önce böyle bir durum içinde olsam ne yalan söyliyeyim içim burkulurdu biraz. Ee burayla yaşıyordum sonuçta, hayatımın damarlarından biri tıkanmış gibi hissederdim. Ama şu an herhangi birşey hissetmiyorum açıkcası. Ne kadar etrafımdakiler dalga geçsede, blog kendi kendini kapatıyor belkide. Bunun tam anlamını açıklayamasamda, kısaca şöyle diyebilirim; bazı şeyler, bazı kişiler belirli sebeplerle hayatımıza girer ve amacını yerine getirdiğinde ise, hayatımızdan çıkma zamanı gelir o şeyin yada kişinin. Ben buna inanıyorum. Konuşmak için henüz erken tabi, ama kapanma konusu da bir ihtimal, bunu söylemeden geçemeyeceğim. Ben kapatacağım demiyorum. Bir ay sonra, geçen süre boyunca siteye bir kişi bile girmemiş olması sitenin kapandığı anlamına gelecektir benim için. Bu konuda birşey yapmayacağımı tekrar belirteyim, çünkü inançlarım doğrultusunda adım atıyorum her zaman. Zamanı geldiğine inandığımda gitmeyide bilirim, gidene de ses çıkarmam. Olması gerekiyordur çünkü. Bazı şeylerin önüne geçmeye çalışmak sadece gelişimi engeller. Takılıp kalmamak lazım.
